Tot aan de maan en terug

0 Comment
My life, Uncategorized
Tot aan de maan en terug

Ze ziet er uit als een klein, lachend meisje. Vrolijk kijkt ze de wereld rond. Ze loopt niet maar ze rent. Alsof het leven alleen maar huppelend gaat.

Met kleding volgt ze haar eigen stijl. Dat kan een stoere overall zijn. Soms is het een Adidas broek met een versleten t-shirtje. Maar ook een waanzinnig hot, rood jurkje hangt in haar kast.

Zo’n meisje waar iedereen jaloers op is. Als ze binnenkomt, vallen de gesprekken even stil. Iedereen vindt haar aardig. Iedereen vindt haar mooi. En eigenlijk kan ze ook alles. Ze zingt, ze speelt, ze danst en maakt muziek. Ze schrijft haar eigen songs. Heerlijk om haar te zien, met de nieuwe gitaar op schoot, in zichzelf een lief klein liedje zingend.

Zou ze wel eens stressen of kabbelt haar leven rustig voort? Is ze wel eens chagrijnig of lacht ze de wereld altijd toe? Wordt ze wel eens boos of blijft die glimlach altijd op haar snuit?

Maar de wereld kijkt soms donker.

Ik zou dan wel willen roepen tegen haar: geniet met volle teugen, laat de boze wereld ergens achter, laat altijd die prachtige schaterlach horen. Zet alleen maar stappen vooruit, en lukt dat niet alleen, dan zoek je een hand om je te helpen. Ik zou wel willen roepen tegen haar: iedere dag schijnt de zon. Altijd. Voel ‘m op je gezicht, geniet van elke dag. Want je bent zo’n mooie vrouw. De zon schijnt morgen speciaal voor jou.

Facebook 01 Twitter 0 Linkedin 0 Pinterest 0

LEAVE A COMMENT